A multimodal instrumental assessment of the efficacy of bio-microneedle therapy for selected skin conditions on the body

ABSTRACT
Introduction: Although the number of studies on biomicroneedle therapies is increasing, their efficacy is still frequently determined by subjective clinical evaluation or individual instrumental parameters. Studies that combine objective biophysical, ultrasonographic, and imaging assessments of the skin are scarce. Aim: The study aimed to comprehensively evaluate the efficacy of bio-microneedle therapy in individuals with selected body skin conditions. Materials and methods: Twenty individuals with body acne, post-traumatic hyperpigmentation, atrophic scars, and stretch marks or follicular keratosis participated in this prospective pilot study. The evaluation was conducted using high-frequency ultrasound, biophysical measurements, digital image analysis, morphological analysis, an aesthetic improvement scale, and assessments of safety and satisfaction. Results: Positive changes were observed in both instrumental and clinical assessments, including improved hydration in follicular keratosis, reduced sebum secretion and erythema index in body acne, improved color parameters in hyperpigmentation, and favorable morphological changes in scars and stretch marks. Statistical significance varied depending on the parameter assessed. Adverse effects were mild and transient. Conclusions: Bio-microneedle therapy was associated with favorable changes in selected biophysical, ultrasonographic, morphological, and clinical skin parameters, as well as good tolerability. Given the pilot nature of this study, the results require confirmation in larger studies with longer follow-up periods.

Keywords: bio-microneedling, spicules, high-frequency ultrasound, multimodal assessment of parameters, skin parameters.

STRESZCZENIE
Wstęp: Liczba badań nad terapiami wykorzystującymi biomikroigły rośnie, jednak ich skuteczność jest nadal często oceniana na podstawie subiektywnej oceny klinicznej lub pojedynczych parametrów instrumentalnych. Brakuje badań łączących obiektywną ocenę biofizyczną, ultrasonograficzną i obrazową skóry. Cel: Celem badania była kompleksowa ocena skuteczności terapii biomikroigłami u osób z wybranymi problemami skóry ciała. Materiały i metody: W prospektywnym badaniu pilotażowym uczestniczyło 20 osób z trądzikiem ciała, hiperpigmentacjami pourazowymi, bliznami atroficznymi i rozstępami lub rogowaceniem mieszkowym. Ocenę przeprowadzono za pomocą wysokoczęstotliwościowej ultrasonografii, pomiarów biofizycznych, cyfrowej analizy obrazów, analizy morfologicznej, skali poprawy estetycznej oraz oceny bezpieczeństwa i satysfakcji. Wyniki: Zaobserwowano korzystny kierunek zmian w ocenie instrumentalnej i klinicznej, obejmujący m.in. poprawę nawodnienia w rogowaceniu mieszkowym, zmniejszenie wydzielania sebum i indeksu erytemy w trądziku ciała, poprawę parametrów barwy w hiperpigmentacjach oraz korzystne zmiany morfologiczne w bliznach i rozstępach. Istotność statystyczna zależała od ocenianego parametru. Działania niepożądane były łagodne i przemijające. Wnioski: Terapia biomikroigłami wiązała się z korzystnymi zmianami wybranych parametrów biofizycznych, ultrasonograficznych, morfologicznych i klinicznych skóry oraz dobrą tolerancją. Ze względu na pilotażowy charakter badania wyniki wymagają potwierdzenia w większych badaniach z dłuższą obserwacją.

Słowa kluczowe: biomikronakłuwanie, spikule, ultrasonografia wysokiej częstotliwości, wielomodalna ocena parametrów, parametry skóry.