The increase in the prevalence of acne vulgaris and health policy aimed at improving the patients’ quality of life. Systematic review

ABSTRACT
Introduction: Acne vulgaris is a growing global public health concern with increasing prevalence across age groups and regions. Long-term management remains challenging due to the adverse effects of pharmacological treatments, antibiotic resistance, and insufficient integration of supportive skincare strategies. Aim: This study aimed to review the literature on the increasing prevalence of acne vulgaris and to assess the possibilities and limitations in selecting effective treatments. Materials and Methods: This systematic review was based on a qualitative meta-analysis of 66 peer-reviewed studies published between 2020 and 2025. The analysis focused on epidemiology, pharmacological treatments, adjunctive skincare approaches, and policy frameworks. Results: The findings indicate that acne prevalence has increased by more than 60% since 1990, with a rising burden among adults and populations in lower socio-demographic regions. Current treatments primarily rely on antibiotics, retinoids, and hormonal therapies, which are effective in the short term but have limitations. Conclusions: The study highlights the need for a dual approach that optimizes temporary pharmacological treatment while integrating skincare as a central component of long-term acne management. Such an approach can reduce dependence on antibiotics, improve patient outcomes, and align treatment strategies with broader public health objectives.

Keywords: acne vulgaris, skin care, health policy, pharmacoeconomics, treatment outcome, public health.

STRESZCZENIE
Wprowadzenie: Trądzik pospolity to narastający problem globalny, którego częstość występowania rośnie w różnych grupach wiekowych i regionach. Długoterminowe leczenie pozostaje trudne ze względu na działania niepożądane leczenia farmakologicznego, oporność na antybiotyki oraz niewystarczającą integrację wspomagających strategii pielęgnacji skóry. Cel: Celem pracy był przegląd literatury dotyczącej wzrostu zachorowań na trądzik pospolity oraz ocena możliwości i ograniczeń w doborze skutecznych terapii. Materiały i metody: Przegląd systematyczny oparto na jakościowej metaanalizie 66 recenzowanych badań opublikowanych w latach 2020-2025. Analiza koncentrowała się na epidemiologii, leczeniu farmakologicznym, uzupełniających metodach pielęgnacji skóry oraz na obowiązujących przepisach. Wyniki: Wyniki wskazują, że częstość występowania trądziku wzrosła o ponad 60% od 1990 roku, a obciążenie nim rośnie wśród dorosłych i populacji w regionach o niższym statusie społeczno-demograficznym. Obecne metody leczenia opierają się głównie na antybiotykach, retinoidach i terapiach hormonalnych, które są skuteczne w krótkim okresie, ale wiążą się z pewnymi ograniczeniami. Wnioski: Badanie wskazuje na potrzebę dwutorowego działania – optymalizacji krótkoterminowego leczenia farmakologicznego oraz równoczesnego włączenia pielęgnacji skóry jako istotnego elementu długoterminowej terapii trądziku. Takie podejście może zmniejszyć zależność od antybiotyków, poprawić wyniki leczenia i dostosować strategie terapeutyczne do szerszych celów zdrowia publicznego.

Słowa kluczowe: trądzik pospolity, pielęgnacja skóry, opieka zdrowotna, farmakoekonomia wyniki leczenia, zdrowie publiczne.